Jestem chora/y i ja to chcę!

Dzień dobry, 

Na wstępie chciałabym zaznaczyć, że mój dzisiejszy wpis nie ma na celu obrażać ani oskarżać o niżej opisane zachowanie kogokolwiek. Pomysł ten przyszedł mi na myśl podczas sobotniego prasowania odzieży. Mam nadzieję, a nawet liczę na to, że Wy udzielicie się pod postem i wyrazicie swoje stanowisko w komentarzach. Odnośnie tematu - nie raz i nie dwa spotykałam się z takim zachowaniem jak będzie opisane niżej, czy też znam je z opowiadań. Dlatego nie tworzę czegoś z kosmosu - a z życia. 

Piractwo w świecie książek... Całkiem możliwe.

Dzień dobry! 

Tak dawno nie było postu z tej serii, chociaż pomysł w głowie siedział od dawna. Jakoś zawsze się tak składało, że albo brakowało mi czasu, albo chęci... Nieważne. Ważne jest to, że w końcu zebrałam się za to i chcę z Wami porozmawiać o temacie podanym w tytule. Myślę, że z miłą chęcią podejmiecie ze mną tę dyskusję. A więc... Najpierw ja się wygadam, a następnie czekam na Wasze reakcje. 

To moja okładka! To mój tytuł! Czyli słów kilka o ciągłych gównoburzach w sieci.

Witajcie! 

Pomysł na tego posta przyszedł niecały miesiąc temu. Oczywiście ruszyła kolejna gównoburza w sieci, bo ktoś coś komuś ukradł, podkradł, bla bla bla. Dlatego dzisiaj chciałam wylać trochę swoich żali do Was i poznać Wasze zdanie na ten temat. W sumie to pomysł kiełkował w mojej głowie od momentu, gdy moja przyjaciółka, Adriana ujawniła wszystkim, że wydaje swoją debiutancką powieść. Już wtedy ruszyła na nią fala hejtu, co ją zasmuciło, a mnie jedynie rozwścieczyło i rozśmieszyło zarazem. Być może powstało o tym temacie wiele innych postów, nie wiem, nie przeszukiwałam wujka Google w tej sprawie, żeby czasem się nie okazało, że coś splagiatowałam, czy coś. Tak, przyszykujcie się na ironię, sarkazm, szczere słowa. Będzie to wywód, w którym oczywiście nie będę wskazywać palcami o kogo mi chodzi, Wy jedynie możecie się domyślać, chociaż nie wiem, czy łatwo będzie zgadnąć, bo takich burz jest naprawdę od groma - tylko nie każde wychodzą na światło dzienne poza grupę Facebooka. A więc... do dzieła. 

Porozmawiajmy o... horoskopach.

Dzień dobry! 

Po tytule posta na pewno z ciekawości zajrzycie, jakie jest moje stanowisko w tym temacie. Będziecie zapewne ciekawi co takie zawrę w tym autorskim cyklu, akurat w tym wydaniu... Co mnie kierowało do napisania go? Cóż, po pierwsze to brak tematu na post. A z racji tego, że nie chciałam przerywać tej serii to pomysł przyszedł sam. Otóż pewnego dnia będąc na praktykach, przyszła jedna z pracownic, Kasia. Przyniosła szefowej chiński horoskop i obie ucieszyły się, jednocześnie może trochę kpiąc z tego? Niemniej jednak wytłumaczyły mi, że ten horoskop wychodzi raz na rok, i trochę patrzą na niego, a część traktują śmiechem. Więc i ja zajrzałam do tej książeczki. Kilka dni później pomyślałam, że mogłabym o tym o nieco napisać. A więc myślę i jestem! :D 

Porozmawiajmy o... postanowieniach noworocznych.

Dzień dobry w Sobotę! 

Przychodzę do Was z postem z cyklu Porozmawiajmy o..., bo wiem, że go lubicie. Zdziwiła mnie jednak Wasza skromna obecność przy ostatnim poście z tej serii. Dlaczego? Nie wiem, ale może Wy mi powiecie? Troszkę zrobiło mi się przykro... Niemniej jednak zawsze są w zloty i upadki, dlatego też postanowiłam dzielnie napisać kolejny post. 

Mamy Nowy Rok, a co się z tym wiąże - nowe cele, postanowienia, marzenia, plany. Każdy takowe ma, prawda? Jak ja to widzę? 

Słowa, przyjaźń, życie w XXI wieku.

Witajcie,

do napisania tego posta skłoniła mnie przelotna myśl. Złapała mnie w trakcie pisania komentarza na jednym z obserwowanych blogów. W tej jednej chwili, ułamku sekundy doszłam do wniosku, że następny post z serii Porozmawiajmy o..., powinien być o wadze słów, które często wypowiadamy. O słowach rzucanych na wiatr, o kłamstwach, o nieprawdziwych związkach nie tylko damsko-męskich. Chciałabym też odczytać Wasze zdanie na ten temat. Temat, który rozpocznę jest dość obszerny i wiem, że nie zamknie się w tym, co wyleję z siebie tutaj. Może na chwilę poczuję ulgę, ale na jak długo? 

Nie masz motywacji? Zacznij DZIŚ!

Witajcie Moi Kochani! 

Kolejne wydanie mojego autorskiego cyklu. Jak wiecie raz pisze je na bieżąco, tuż przed 20-stym dniem każdego miesiąca, a czasami z dużym wyprzedzeniem, o ile wena mnie nie opuszcza. Cieszę się, że tym razem wena mnie natchnęła, a że mam chwilę czasu to idealnie, by móc tworzyć coś tutaj dla Was. Coś innego, niż recenzje książek. Ile razy zastanawialiście się nad swoim życiem? Ile razy chcieliście coś zmienić? Nie znaleźliście odpowiedniej motywacji? Czy to coś poza Waszymi możliwościami? 

Błogie lenistwo... taki diabeł straszny jak go malują?

Witajcie! 

Chciałabym Wam na samym początku podziękować za to, że jesteście za mną. Że udzielacie się w postach z cyklu Porozmawiajmy o... Nie ukrywam, że jesteście dla mnie motywacją. Sam fakt, że zostawiacie komentarz pod postem oznacza, że to, co piszę czytacie i doceniam to. Wszędzie szukam inspiracji, czasami opieram się na własnych przeżyciach, czasami gdzieś w Internecie zobaczę ciekawy temat i uczepię się go jak rzep psiego ogona. Dosłownie wszystko jest mą inspiracją. Tym razem zabrałam się za temat lenistwa, który mnie, zaatakował już jakiś czas temu.

Z góry dziękuję, że czytacie te moje posty do końca i udzielacie się w dyskusji. Wiele to dla mnie znaczy. ♥

Jestem po szkole... I co dalej?!

Witajcie!

Dzisiaj 20sty dzień miesiąca. Chciałabym Wam bardzo podziękować za aktywność na moim blogu właśnie teraz i w minionym miesiącu. To było dla mnie lada wyzwanie by przeżyć i nie pogubić się z obowiązkami, które na mnie spoczywały. Jak wiecie nauka, sama matura dużo znaczy i jak dla mnie była ważna. Nie przewidziałam, że stres tak bardzo będzie mnie zżerał, że siedziałam dosłownie cały czas przed książkami. Nie mogłam pozwolić sobie na chwilę relaksu z książką - czego tak bardzo mi brakuje. Powoli wracam do żywych i czekam do ostatniego czerwca, kiedy to pojawią się wyniki pisemnych matur. Ustne zdałam, a z polskiego zdałam wręcz śpiewająco i jestem z siebie bardzo zadowolona. Angielski już trochę mniej, ale zdałam, nie najgorzej więc się nie skarżę. Ale do rzeczy. 

Depresja?

Witajcie! 

Miło mi powitać Was w kwietniowym wydaniu cyklu Porozmawiajmy o... Chciałam Wam bardzo podziękować za aktywność nie tylko z zeszłego miesiąca, ale i ogólnie, że interesujecie się tym, co piszę do Was, że zabieracie głos i licznie odwiedzacie te posty. To wiele dla mnie znaczy i jest dla mnie wielką motywacją, by dalej dla Was pisać. 

Znów szukając inspiracji w lutym, natknęłam się na blog pewnych dwóch pisarek, które zaproponowały mi swój blog. Przejrzałam go i znalazłam kolejną inspirację. Otóż temat ujęty w tytule posta na pewno jest Wam znany. Mam nadzieję, że będziecie się i tutaj również udzielać, wyrażać swoje zdanie, bo właśnie o to w tym chodzi. Chciałam podziękować Annie i Angeli za to, że mogłam dzięki nim znaleźć kolejny pomysł na post. Zapraszam serdecznie na notkę, która pochodzi z ich bloga, z którego czerpałam inspirację -> KLIK.

Co sądzą o mnie inni?

Dzień dobry! 

Dzisiaj dwudziesty, więc chciałabym poruszyć z Wami temat, który jest dość popularny na innych blogach, przynajmniej tak przypuszczam. Temat, który dotyczy każdego i też liczę na odzew od Was dość spory, bo przecież to codzienna sprawa, a spojrzeń z własnej perspektywy jest tak wiele, jak wiele jest tutaj Was. Natchnęła mnie Edyta, z bloga Filozofie do kotleta - gdzie serdecznie zapraszam. Jest to blog, na którym znajdziecie luźne przemyślenia, posty dyskusje tak jak u mnie każdego dwudziestego dnia miesiąca. Klikając TUTAJ przeniesiecie się do postu, który natchnął mnie do podjęcia decyzji, o czym chciałabym z Wami porozmawiać w marcu. 

Dzień Kobiet - czy święto nadal tak ważne jak niegdyś?

Witajcie! 
Z początku ten posta miał dotyczyć innego, minionego już święta - mowa tutaj o Walentynkach. Jednak całkiem wyleciało mi z głowy, że post publikowany jest prawie tydzień po tym "święcie" więc zgodnie z dziewczynami, które mi poradziły na fp bloga, żeby napisać o czymś innym. A zatem dzisiaj bardziej kobieco + przestroga dla mężczyzn, by pamiętali. Trochę czasu jeszcze Wam faceci zostało, ogarnijcie się i pamiętajcie o swoich dziewczynach, narzeczonych, żonach czy przyjaciółkach, a nawet i córkach, mamach, babciach. Już niedługo ich święto, a w sumie nasze. :)

Piękne paznokcie? Żaden problem!

Dzień dobry Moi Kochani! 

Z tego co widzę, zawsze udziela się 3/4 kobiet na moim blogu, więc stwierdziłam, że coś dla Was, moje drogie kobietki, na odstresowanie mogłabym przygotować. Jak dobrze wiecie z fp bloga, miałam studniówkę 7 stycznia. Nie miałam pomysłu na paznokcie, ale wiedziałam, że muszę je zrobić. Poszczęściło mi się, ponieważ moja kuzynka jest specem od takich rzeczy. Czemu nie powierzyć i swoich paznokci, by nabrały wyglądu na ten szczególny dzień?