Alek Rogoziński - Martwa śnieżka

 Dzień dobry!

Mam dzisiaj dla Was krótką recenzję książki jednego z moich ulubionych autorów, którzy zawsze poprawią mi humor. Alek jest wyjątkowym człowiekiem. Po jego książki sięgam, nie czytając opisów. Wierzę, że zawsze mi przypadną do gustu. 

Alek Rogoziński - pisarz specjalizujący się w mordowaniu z uśmiechem na ustach. Odkąd w 2015 roku wytropił "Ukochanego z piekła rodem" a rok później odpowiedział na pytanie "Jak cię zabić, kochanie?" marzy o romantycznym urlopie od uśmiercania bohaterów swoich książek. Teraz nareszcie dopiął swego!

Alek Rogoziński - Martwa śnieżka

Zainspirowane świątecznym filmem „Holiday”, dawne przyjaciółki ze studiów, Katarzyna i Iwona, wymieniają się na zimowy czas mieszkaniami.

Iwona przenosi się do komfortowego apartamentu w stolicy, a Katarzyna do domu w małej miejscowości na Podkarpaciu. Żadnej z nich nie jest jednak pisany świąteczny spokój i sielska atmosfera. Jedna bowiem jako znana influencerka staje się lokalną sensacją, a druga znajduje pod choinką… nieboszczkę. W dodatku znajomą! Kto zabił ich dawną przyjaciółkę, czy miłość od nienawiści faktycznie dzieli tylko krok, a przede wszystkim czy w Święta zdarzają się cuda?

Okładka książki przedstawia zimowy klimat. Góry, śnieg, czerwone szpilki i krew... Jest matowa w dotyku, z wytłuszczonymi wybiciami lakierem UV. Ma skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka zdań o Alku, a na drugim ujrzycie osiemnaście jego innych książek (to nie wszystkie!). Strony są kremowe, czcionka wystarczająca dla oka, a odstępy i marginesy zostały zachowane.

Książki Alka od wielu lat biorę w ciemno. Nie czytam opisów, bo nie mam po co. Jedynym moim zmartwieniem jest, że nie nadążam za jego nowościami. Kiedy wydaje mi się, że już wszystko nadrobiłam, nagle w ciągu roku pojawia się x premier i ja znów jestem do tyłu z jakimiś... sześcioma? siedmioma? egzemplarzami... I weź tu nadąż za tym księciem komedii kryminalnych! Książkę czytało się ekspresem i bez przeszkód. Lekkie i przystępne pióro tylko zachęcało do zapoznania się z treścią. Zaczęłam ją czytać, kiedy musiałam czuwać nad chorym dzieckiem w nocy. I tak poznałam połowę książki... Dzięki niej było mi nieco lżej i na chwilę chociaż nie martwiłam się, czy gorączka jeszcze podskoczy czy może spadnie. Byłam w pogotowiu i wiedziałam, że nie przysnę, bo historia była ciekawa. Kojarzyła mi się z takim programem, którego fragmenty kiedyś wyświetlały mi się na Facebooku, gdzie osoba z bogatego domu zamieniała się na jakiś czas z osobą z biednego domu, gdzie się nie przelewa. Oczywiście film „Holiday” oglądałam lata temu, w sumie mogłabym go sobie w tym roku, ale bardziej pod koniec, przypomnieć. Reasumując, sięgając po recenzowany dziś tytuł możecie spodziewać się lekkiego pióra, z sarkazmem i ironią, które zdecydowanie poprawią Wam humor.

Historia Kaśki i Iwony brzmi na początku nieco... dziwnie, ale przecież czasami tak się zdarza, że dwa światy, tak bardzo przeciwne sobie, chcą się zamienić. Na chwilę żyć inaczej. I może to nie są dla nich warunki na życie na stałe, to jednak chcą zobaczyć, jak to jest po drugiej stronie. I tak właśnie te dwie babki zrobiły, wpadły do światów tak różnych, a mimo to dla siebie ciekawych. Zarówno Iwona jak i Kaśka odnalazły się w nowej rzeczywistości. I to obie bardzo dobrze! Zdecydowanie bardziej podobało mi się, jak Katarzyna sobie radzi na wsi na Podkarpaciu. Jej zderzenie z kobietami z koła gospodyń bawiło mnie raz po raz. Raz nawet przypomniał mi się kadr z filmu „Ranczo”. Wielu jest tu bohaterów, ale spokojnie, nie pogubicie się, bo swoim zwyczajem autor na początku książki umieszcza spis postaci, więc nawet jeśli zgubilibyście wątek, bez problemu zerkniecie w ściągę i wszystko będzie jasne. 

Postacie są wykreowane na niezwykle barwne osobowości, które zostają w głowie na dłużej. Jednych polubicie bardziej, drugich mniej, innych wcale. Myślę, że NA PEWNO nie będziecie się z nimi nudzić.

Akcja ma szybkie tempo, które nie pozwala na nudę. Czasami wręcz ledwo nadąża się za postaciami i tym, co ma miejsce w książce. Szukając winnego widzimy życie w stolicy i luksusie, widzimy, jak ichniejszy świat jest skonstruowany i jak ludzie żyją, jak postępują, jak myślą. Mamy też wiejskie życie, bardziej sielskie i mimo wszystko towarzyskie. Ludzie są ze sobą bardziej zżyci i staną murem za swoim. Myślę, że te dwa światy pełne sprzeczności przekonają Was do refleksji nad własnym otoczeniem. A gdzie Wy chcielibyście żyć? W obłudnym świecie pieniądze czy w mieścinie, gdzie zawsze coś się dzieje, ale jest prawdziwie? 

Chwilami chciałam się zaśmiać w głos, co jest najlepszym dowodem na to, że książka bawi. ALE nie jest to styl, który do każdego przemówi. Jeśli poznaliście jedną, drugą czy nawet trzecią powieść autora i nie ma między Wami chemii, może jej już nie być, więc na siłę nie ma co się zmierzyć z tekstem. Z komediami kryminalnymi jest ciężko, bo jeżeli nie załapiecie humoru autora, nic się Wam nie spodoba. Ja bardzo lubię ten styl, a że jest humor i trup, ja to biorę. W ciemno. :)

Reasumując, chciałabym polecić kolejną już książkę Alka Rogozińskiego. Jak dla mnie jest humor i zagadka kryminalna, wcale nie taka łatwa, a mnie to wystarczy. Lubię też Krzysia Darskiego, biednego policjanta, który trafia na mocno medialne sprawy. On to, chłopina, ma pecha. :) Polecam osobom lubiącym ten gatunek i zwolennikom pióra Rogozińskiego. Jeśli lubicie inne jego książki to i ta przypadnie Wam do gustu. Humoru tutaj nie zabraknie! Polecam!