Witajcie,
dziś przychodzę do Was z recenzją książki, którą wypożyczyłam ze szkolnej biblioteki, bo nudziłam się strasznie na lekcjach i musiałam coś czytać. Gdy zobaczyłam tę książkę , stwierdziłam od razu, że muszę ją przeczytać. Bo niewiele powieści czytałam, które były powiązane z muzyką. Tym bardziej teraz, że to klasyk. Moja cierpliwość nie pozwala długo czekać i tak zaczęłam zagłębiać się w kolejne strony tej książki. Musicie mi wybaczyć, jeżeli nie zawrę wszystkich aspektów, o których warto wspomnieć, ale... Pisząc recenzję pod wpływem czasu ja nadal nie potrafię napisać o niej niczego sensownego. Tak, na samym wstępie zdradzam, że pozycja ta mnie zaczarowała. W całości.
Eric Emmanuel Schmitt - francuski
dramaturg, eseista i powieściopisarz, z wykształcenia filozof. Mieszka w
Brukseli. Swoją pierwszą powieść napisał w wieku 11 lat. Często
spotykaną w gimnazjum lekturą jest Oskar i Pani róża, którą z pewnością
kojarzą wszyscy.
Eric Emmanuel Schmitt - Kiki van Beethoven
"- To normalne. Piękno jest nie do zniesienia.
Wypowiedział to jak prawdę oczywistą.
I ciągnął:
- Jeżeli chce się spokojnie żyć, lepiej trzymać się z daleka od piękna; inaczej, przez kontrast, dostrzega się mizerność życia, jego zerową wartość."
