Katarzyna Lewandowicz - Byłaś tylko planem

Hejka!

Przychodzę dzisiaj do Was z recenzją książki, za którą zabrałam się niemal od razu, gdy do mnie przyszła. Czekała zaledwie kilka dni, więc naprawdę jest to niewiele w moim przypadku. Znam już trochę pióro autorki i wiem, czego można się spodziewać. ;) 

Katarzyna Lewandowicz – przygodę z pisaniem zaczęła w dzieciństwie, choć pasja do tworzenia niebanalnych i rozpalających historii odkryła na Wattpadzie. Zadebiutowała w 2024 roku powieścią "Wpadka".

Katarzyna Lewandowicz – Byłaś tylko planem

OD POCZĄTKU MIAŁ PLAN.

CHCIAŁ STAĆ SIĘ DLA NIEJ CAŁYM ŚWIATEM.

CHCIAŁ, BY POTRZEBOWAŁA TYLKO JEGO.

Okazało się jednak, że nawet najbardziej perfekcyjny plan potrafi wymknąć się spod kontroli, gdy w grę wchodzą uczucia.

Hazel miała idealne życie. Bogatą rodzinę, wiernych przyjaciół, popularnego chłopaka i przyszłość, o której marzyła. Czekały ją ostatnie beztroskie wakacje przed studiami na wymarzonej uczelni.

Ale zanim lato rozgościło się na dobre, jej życie zaczęło się powoli rozpadać. Traciła wszystko, co było dla niej ważne. Kiedy myślała już, że więcej nieszczęść nie zniesie, pojawił się on…

Landon – charyzmatyczny biznesmen budzący respekt, mężczyzna o hipnotyzującym, mrocznym spojrzeniu. Pewny siebie, zdeterminowany, a jednocześnie tajemniczy i nieprzystępny.

Przy nim po raz pierwszy od dawna mogła oddychać.

Hazel nie wie jednak, że ich spotkanie nie było przypadkiem. Nie wie, że Landon jest zdolny do rzeczy, których nigdy by się po nim nie spodziewała.

Kiedy prawda wychodzi na jaw, jest już za późno, by uciec bez ran.

Okładka jest utrzymana w ciemnej kolorystyce. Widzimy kwiaty... W dotyku jest matowa, ma skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka słów o autorce, a na drugim kilka polecajek. Strony są kremowe, czcionka dosyć zbita, ale dobrze się czyta. Liczy sobie ta pozycja ponad czterysta stron. 

Moje trzecie spotkanie z piórem Kasi i jest to coś, co mnie... Zszokowało. Jak dotąd tak mocnych scen nie czytałam w dotychczasowych powieściach. Autorka sporo poszalała i mnóstwo pojawiło się scen łóżkowych, więc, moi kochani, jeśli nie lubicie takich treści, nie ma sensu byście po nią sięgali. Jednak jeśli lubicie... To wiecie, co robić. :) Czyta się szybko, niezwykle przyjemnie, mimo iż tematyka średnio jest przyjemna, przez wzgląd na to, co spotyka główną bohaterkę. Hazel i Landon to dwójka głównych bohaterów, którzy są naszymi narratorami, dzięki czemu lepiej możemy ich zrozumieć i zobaczyć, co dzieje się w ich głowach. Powieść podzielona jest również na części. Odnoszę wrażenie, że to taka mocniejsza pozycja autorki, ale nie oznacza to, że gorsza. 

Nie będę ukrywać, że niesamowicie wkurzała mnie Hazel. Oczywiście miało to swój cel (autorki), ale mnie to aż ręce opadały. Tyle było czerwonych flag, ja bym wiała gdzie pieprz rośnie. I co najważniejsze, to, co zrobiła ta dziewczyna na koniec książki... Plot twist jak się patrzy. Ja zbierałam szczękę z podłogi i wciąż nie mogłam w to uwierzyć. Spokojnie, choćbyście mnie prosili na kolanach, nie zdradzę Wam tego. Czytajcie tę książkę i nigdy nie zaglądajcie na koniec!!! 

Jeśli chodzi o Hazel, to raz jeszcze powtórzę, wkurzało mnie jej, czasami mocno nietypowe, zachowanie. Ja jestem innym człowiekiem i może dlatego tak bardzo mnie to raziło po oczach. No ale, przyjaciółkami byśmy nie zostały.

Jeśli chodzi o Landona... Koleś od samego początku sympatii mojej nie zdobył. A to, jaki się okazuje... Mój wewnętrzny radar wydawał znaki ostrzegawcze. 

Ogólnie postacie w tej powieści są realne, dobrze wykreowane i niczego im nie brakuje. Nie są na jedno kopyto, a to się ceni. Ale... Jakiś głosik w środku mnie mówił, żebym nikomu nie ufała. Na każdym przecież można się przejechać... Zupełnie tak, jak w życiu...

Emocji jest tu sporo za sprawą bohaterów. Aż przykro mi było, gdy czytałam o zdołowanej Hazel, której życie wciąż zrzucało kłody pod nogi. No ile można?! Jak widać, sporo można. Akcja ma odpowiednie tempo, które raz przyspiesza, a raz zwalnia. Myślę, że większości przypadnie do gustu i będziecie z zapartym tchem ją czytać. Uwierzcie mi, ja też czytałam. Dwa wieczory, w tym jeden dosyć długi i doczytałam do końca... gdzie był ten plot twist. To tak, jakbym tą cegiełką w łeb dostała. Dosłownie. 

Uważam, że autorka idealnie oddała świat, problemy, ale i ułudę, samotności, świat materialny, iluzję i... Manipulację. Chociaż z dużą częścią decyzji podejmowanych przez postacie się nie zgadzałam, to jednak książkę czytałam aż do końca, co świadczy o tym, że warto poświęcić jej czas. Jednak ta książka nie jest wzorem. Bo tu występują zdarzenia i zachowanie nie zbytnio godne naśladowania. Chciałabym uprzedzić wszystkie niepełnoletnie osoby, by tej książki nie czytały. Poczekajcie chwilę i dopiero wtedy sięgnijcie. Ja musiałam odespać to, co przeczytałam i dopiero napisać recenzję. Musiałam to wszystko przemyśleć.

Na plus lekkie pióro autorki i ciekawy pomysł na fabułę, który może i jest negatywny w odbiorze, w zachowaniu, to jednak warto się nad nim pochylić i poświęcić czas. Ja jestem zadowolona i ciekawa tego, co jeszcze autorka napisze. Zarówno Współlokator czy Zanim straciliśmy... To były całkiem inne historie. Ale to dobrze, bo autorka poszerza horyzonty i otwiera sobie nowe drzwi. Polecam, jeśli tylko lubicie taką mocniejszą i odważniejszą literaturę. 

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu