PRZEDPREMIEROWO: Barbara Dreszler - Szepty znad Narwi

Dzień dobry, 

przychodzę do Was z recenzją książki, jaką miałam okazję zredagować oraz wykonać korektę po składzie. To była szalona przygoda, wymagająca ode mnie mnóstwa czasu i cierpliwości. Niemniej jednak jest to jedna z ciekawie osadzonych lektur, bowiem wracamy do lat 1808/1810. PREMIERA: 26.09.2026

Barbara Dreszler - Przez trzydzieści jeden lat była nauczycielką plastyki i muzyki, prowadziła koło taneczne i tradycyjnego poloneza dla klas ósmych. Po ciężkiej kontuzji musiała zamienić taniec na parkiecie na "taniec piórem". Tak powstała pierwsza saga historyczno-obyczajowa "Szepty znad Narwi", osadzona w realiach dawnej Twierdzy Modlin. Na pokazanie swojej twórczości czekała dwadzieścia pięć lat, chociaż zaczynała od pisania rymowanych bajeczek z morałem dla własnych dzieci.

Barbara Dreszler - Szepty znad Narwi. W cieniu Cesarzowej #1

W cieniu wielkiej historii rodzą się losy, które zmieniają wszystko.

Jest rok 1808. Nad rozlewiskami Narwi, w cieniu napoleońskich planów i budującej się twierdzy, Anna wiedzie życie dalekie od salonów. Zubożała szlachcianka, wychowana bardziej jak syn niż córka, nie spodziewa się, że jeden odważny gest odmieni jej życie.

Gdy staje w obronie cesarzowej, Józefiny Bonaparte, trafia do świata pełnego przepychu, politycznych intryg i niebezpiecznych tajemnic.

Poznaje mężczyznę, który budzi w niej uczucia silniejsze niż rozsądek oraz kobietę, której przyszłość zależy od jednego niespełnionego marzenia.

W świecie, gdzie miłość bywa narzędziem, a lojalność ma swoją cenę, Anna będzie musiała odnaleźć własną drogę.

Bo nie wszystkie bitwy rozgrywa się na polu walki. Niektóre toczą się w sercu.

Okładka książki moim zdaniem idealnie pasuje do tego, co zawarte jest na kartach powieści. Śmiem rzec, że to właśnie Anna jest na okładce i spogląda przed siebie. Kolorystyka jest w ciepłej tonacji i przyjemna dla oka. Z tego, co wiem (recenzja pisana na początku sierpnia), książka nie będzie miała skrzydełek, czyli pozbawiona będzie dodatkowej ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi. Będą ładne wstawki graficzne w środku zamiast standardowych gwiazdek (asterysków). Strony są kremowe, a czcionka wystarczająca dla oka. Będzie dostępna w wersji cyfrowej i papierowej, z na pewno na stronie Empiku.

Ta książka to debiut autorki, więc musicie mieć z tyłu głowy, że pióro jeszcze nie jest na tyle wypracowane, że my - jako redakcja i korekta - może nie wszystko wyłapałyśmy. Im więcej razy czyta się tekst, to człowiek go zapamiętuje i coś może umykać. Moim zdaniem książkę czyta się szybko, ma niecałe dwieście stron. Jest to pierwsza część z prawdopodobnie trzech, która na spokojnie zaintryguje Was treścią. Nie każdy wątek został zakończony, o tym, co będzie dalej musimy poczekać. Nie ma jakichś większych trudności ze zrozumieniem i wczuciem się w pióro pani Barbary.

Bohaterowie są wykreowani bardzo dobrze, jak na swoje czasy. Widać różnice w zachowaniu, myślach, charakterach - co oczywiście jest na plus, ponieważ jest to bardzo realistyczne. Ciężko by się czytało, gdyby postacie były zbliżone bardzo do nas i naszego słownictwa typu sigma, bambik i tak dalej. :) Jednych polubicie bardziej, drugich mniej, ale też nie chcę Wam niczego zdradzać.
Anna to dziewczyna, która jako młoda panienka straciła rodziców i trafiła pod skrzydła wuja i ciotki, którzy niekoniecznie traktują ją tak, jak powinni. Całe szczęście przyjazd Józefiny Bonaparte wszystko zmienia. Wspomniana żona Napoleona również dźwiga boleśnie ciężki krzyż doświadczeń i zmartwień. Wciąż szuka idealnego wyjścia z jej sytuacji. Wielokrotnie po prostu było mi jej żal, ale nic nie mogłam poradzić...
Wielu bohaterów śmierdzi fałszem i obłudą, dlatego miejcie się na baczności! Nie wszyscy są tacy, jakie pozory nam pokazują. 
Myślę, że autorka wykonała kawał dobrej roboty, tworząc właśnie tak różne i wzbudzające skrajne emocje postacie. Są mocno realistyczne.

Akcja ma odpowiednie tempo. Mamy bal, polowanie, spotkania i pewne misje, których zdradzać mimo wszystko nie mam zamiaru. Chciałabym, byście dali jej szansę i zapoznali się z twórczością pani Dreszler. Spodziewam się, że będziecie chcieli kolejną część i to szybko. W niektórych scenach czułam niedosyt, ale wiem, że rozwiązania tych wątków pojawią się w kolejnej części. Sama końcówka jest chyba najlepsza w całości, kiedy to pisarka mocno gra nam na emocjach. Mimo iż nie czułam wielkiego zrywu emocjonalnego, to i tak zrobiła na mnie wrażenie.

Reasumując chciałabym zaprosić w pierwszej kolejności wszystkich zainteresowanych książką, ale i fanów literatury obyczajowo-historycznej. Myślę, że będziecie usatysfakcjonowani i tak jak ja, będziecie czekać cierpliwie na kolejną część. A przynajmniej taką mam nadzieję. Jest to jedna z ciekawszych tytułów, po który można sięgnąć. :)