Ewa Lewandowska - Cena naszych przeżyć

 Dzień dobry,

Przychodzę do Was z recenzją krótkiej książki, którą przeczytałam w jeden wieczór. Byłam zaintrygowana opisem i okładką, więc zgodziłam się na współpracę z wydawnictwem i autorką, która debiutowała. Byłam zaintrygowana i chwilę po tym, jak do mnie dotarła, zabrałam się za czytanie.

Ewa Lewandowska – związana z Opolem i Ozimkiem, od wielu lat mieszka w Niderlandach.

Ewa Lewandowska – Cena naszych przeżyć 

Im bliżej prawdy… tym bliżej dna

Flos Mortuus jest jedną z najlepszych detektywek w TCCD. Bez wahania nagina zasady, jeśli dzięki temu może doprowadzić sprawę do końca. Kiedy jednak seria brutalnych morderstw prowadzi ją do środowiska skupionego wokół niebezpiecznej substancji E-x, śledztwo zaczyna dotykać spraw, które są jej… zbyt bliskie.

Wraz z pojawieniem się nowego współpracownika i kolejnymi ofiarami granica między obowiązkami zawodowymi a życiem prywatnym coraz bardziej się zaciera. Rosnąca liczba tajemnic, obsesji i manipulacji sprawia, że Flos z każdym dniem traci kontrolę nad sytuacją. A gdy na jej drodze staje ktoś, kto doskonale rozumie ludzkie słabości i potrafi bezlitośnie je wykorzystywać, kobieta zostaje zmuszona zmierzyć się nie tylko z mordercą, lecz także z własną przeszłością.

W świecie pełnym uzależnień, kłamstw i przemocy najgroźniejszym przeciwnikiem Flos mogą okazać się jej własne demony.

Okładka książki naprawdę prezentuje się ciekawie. Dominuje czerń, a na samym środku mamy folijkę, tabletkę, wodę i łódź... To wszystko ma odzwierciedlenie w fabule oczywiście. Okładka jest matowa, nie ma skrzydełek, które pełniłyby funkcję ochronną przed uszkodzeniami mechanicznymi. Strony są kremowe, czcionka wystarczająca dla oka, literówki się zdarzały, ale nie przeszkadzały w lekturze. Ma niespełna trzysta stron. 

Debiut autorki i zarazem moje pierwsze spotkanie z jej osobą. Okładka, tytuł i opis bardzo zachęciły mnie do przeczytania tej powieści. Lubię dawać szansę nowym autorom, którzy przychodzą z intrygującą fabułą. I ogólnie wszystkim debiutantom, bo sama przechodziłam przez ten etap. Wiem, jak trudno zdobyć czytelników. Sama byłam w tym miejscu wiele lat temu. Dostajemy tutaj całkiem ciekawy pomysł na fabułę, ale niestety, z wykonaniem nie poszło już tak dobrze. O ile czyta się szybko i lekko, bez przeszkód... To wręcz powiedziałabym, że chwilami za szybko. Bardzo dużo się działo, ale to wszystko było raczej takie płaskie. Nie miałam kiedy zżyć się z bohaterami i odniosłam wrażenie, że autorka chciała, by wiele się działo, a jednocześnie po drodze zgubiła sens tych zdarzeń. Straciła ich wyjątkowość i zrobiły się takie... Do odhaczenia. Jednak muszę wspomnieć, że widzę tu potencjał. Tylko taka moja rada: może mniej zdarzeń, a tych kilka sytuacji postarać się dopracować. I nie tak szybko kończyć te wątki, bo zamiast trzymać w napięciu, intrygować, to są ucinane raz dwa i w sumie żadnego zaciekawienia już nie ma.

Bardzo dużo, moim zdaniem, jest tu wątku obyczajowego. Autorka powinna bardziej skupić się na podstawie thrilleru/kryminału i gdzieś tam dodawać ten obyczaj. Chwilami wydawało mi się, że wszystko kręci się wokół relacji miłosnych. 

Nasza główna bohaterka jest mocno toksyczna. Robi wrażenie twardej, bezkompromisowej, a tak naprawdę tonie w problemach i jest nie do końca poukładana. Niestety, nie polubiłam jej, tak jak i wszystkich pozostałych. Każda z postaci traktowana bardziej po macoszemu, nie mamy szansy poczuć ich emocji, poznać ich z jakiejkolwiek strony. Zgodzę się, że wychodzą demony z głównej bohaterki i to one stanowią największy problem, ale ktoś taki niestety, z jej problemami, nie powinien piastować takiego stanowiska. Co więcej, czas w chwilach zdrowotnych szybko leciał w książce, został pominięty, a tutaj naprawdę można było opisać mnóstwo uczuć. Może chociaż wtedy udałoby się poczuć cokolwiek, co czuł bohater. 

Książka podejmuje trudne tematy: depresji, traumy, żałoby, uzależnienia. Nie będę one odpowiednie dla każdego. Dlatego przestrzegam Was, jeśli jesteście wrażliwi, lepiej nie sięgajcie. 

Reasumując uważam, że pomysł na książkę był całkiem dobry i potencjał jest, ale trzeba jeszcze doszlifować warsztat, nie spieszyć się tak i dać czytelnikowi poczuć strach. Nie kończyć szybko wątków, a pozostawiać wiele mylnych tropów. I nie otwierać tak wielu wątków, a skupić się na kilku i porządnie je przeprowadzić i na pewno będzie lepiej. Nie mogę jej polecić, musicie sami zdecydować, czy po nią sięgnąć. ;) 

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu